бенедиктинцы
бенедикти́нцы, -ев, ед. -нец, -нца, тв. -нцем
бенедиктин
бенедикти́н, -а
бенедиктин
БЕНЕДИКТИ́Н, бенедикти́на \\ [б’]енедикти́н; бе[н’]едикти́н; бенеди[к]ти́н.
бенедиктинец
бенедикти́нец, -нца; р. мн. -ев
бенедиктин
бенедикти́н