светлый
све́тлый; кр. ф. све́тел, светла́, све́тло́
светлый-пресветлый
све́тлый-пресве́тлый
светлый
СВЕ́ТЛЫЙ; све́тел, светла́, светло́, светлы́; светле́е \\ [с]ве́тлый и допуст. устарелое [с’]ве́тлый; в формах с сочетанием т[л’]: светле́е... – све[т’]ле́е и допуст. младш. све[т]ле́е.
светлый
све́тлый, све́тел, светла́, све́тло и светло́, светлы́ и све́тлы; ср. ст. светле́е
светлый
све́тлый, све́тел, светла́,све́тло, све́тлы; сравн. ст. светле́е