разлучник
разлу́чник, -а
разлучение
разлуче́ние, -я
разлучница
разлу́чница, -ы, тв. -ей
разумник
разу́мник, -а
разумник
РАЗУ́МНИК, разу́мника, мн. разу́мники, разу́мникам \\ разу́[м]ник и допуст. устарелое разу́[м’]ник.