церковница
церко́вница, -ы, тв. -ей
церковник
церко́вник, -а
церковник
ЦЕРКО́ВНИК, церко́вника, мн. церко́вники, церко́вникам \\ церко́[в]ник.
церковник
церко́вник
церковник
ЦЕРКО́ВНИК, -а; м. Церко́внослужи́тель; представитель духовенства. Церко́вница, -ы; ж.