луддиты
лудди́ты, -ов, ед. -и́т, -а
лиддит
лидди́т, -а
луддит
ЛУДДИ́Т, лудди́та, мн. лудди́ты, лудди́там \\ лу[д’]и́т.
лудить
ЛУДИ́ТЬ, лужу́, лу́дит и луди́т; лужённый; лужён, лужена́, лужено́, лужены́ \\ в форме лу́дят – лу́[д’ə]т и допуст. старш. лу́[д’у]т; в формах с сочетанием нн: лужённый... – лужё[н]ый.
луддит
лудди́т, -а; р. мн. -ов