безотлучный
безотлу́чный; кр. ф. -чен, -чна
безотложный
безотло́жный
неотлучный
неотлу́чный; кр. ф. -чен, -чна
безоблачный
безо́блачный; кр. ф. -чен, -чна
неотлучный
НЕОТЛУ́ЧНЫЙ \\ [н’еа]тлу́чный и [н’иеа]тлу́чный; неотлу́[ч’]ный.