очугунеть
очугуне́ть, -е́ю, -е́ет (сниж.)
зачугунеть
зачугуне́ть, -е́ет
очугунеть
ОЧУГУНЕ́ТЬ, -е́ю, -е́ешь; св. Разг. Стать тяжёлым, неподвижным. Лицо, тело очугунело.