лютня
лю́тня, -и, р. мн. -ей и лю́тен
лютня
ЛЮ́ТНЯ, лю́тни, мн. лю́тни, лю́тен, лю́тням \\ лю́[т’]ня; в форме лю́тен – лю́те[н].
лютня
лю́тня, -и; р. мн. лю́тен
лютня
лю́тня, -и; р. мн. лю́тен
лютня
ЛЮ́ТНЯ, -и; мн. род. -тен, дат. -тням; ж. [от итал. liuto]. Старинный струнный щипковый музыкальный инструмент. Играть на лютне. Звуки лютни. Струны лютни зазвенели.