колымажка
колыма́жка, -и, р. мн. -жек
колымчанка
колымча́нка, -и, р. мн. -нок
колымага
колыма́га, -и
колымага
колыма́га
колымага
КОЛЫМА́ГА, -и; ж. 1. Старинный закрытый четырёхколёсный экипаж. 2. Пренебр. О громоздкой, неуклюжей повозке, машине и т.п. Колесить на старой колымаге по просёлочным дорогам.