колымага
колыма́га, -и
колымажка
колыма́жка, -и, р. мн. -жек
колымага
колыма́га
колыма
Колыма́, -ы́ (р. — Магаданск. обл., Якутия, РФ)
колымага
КОЛЫМА́ГА, -и; ж. 1. Старинный закрытый четырёхколёсный экипаж. 2. Пренебр. О громоздкой, неуклюжей повозке, машине и т.п. Колесить на старой колымаге по просёлочным дорогам.